• Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.
  • Zonder woorden. Veelzeggend
  • Op zoek naar het graf van private O'Neil
  • Dieppe, een slag voor Canada
  • Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.


    Het Stubaital. Grenzeloos mooi. Het Stubaital. Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Het dal ligt...

  • Zonder woorden. Veelzeggend


    Zonder woorden. Veelzeggend Twee keer was ik erbij toen koningin Beatrix in mijn werkgebied kwam. In Enter, en in...

  • Op zoek naar het graf van private O'Neil


    Vrijdag 26 april Frank Graham Cycle Liberation Tour  Op zoek naar het graf van private O’Neil Het...

  • Dieppe, een slag voor Canada


    Dinsdag 24 april Frank Graham Cycle Liberation Tour De zon glinstert in het water van Het Kanaal. Een licht...

Journalistieke tekst Gerard Pelgrim neemt afscheid van Het Galjoen


Opdrachtgever: WegenerMedia

Locatie: Wierden

Gerard Pelgrim neemt donderdag 12 juli afscheid van basisschool Het Galjoen. Vanaf dat hij in Wierden kwam, in 1976, was hij werkzaam in het basisonderwijs. Eerst als leerkracht, later als directeur van de Kardinaal Alfrinkschool, daarna weer als leerkracht aan Het Galjoen.

Pelgrim, die in september 63 wordt, werd geboren in Amersfoort en groeide op in Soestduinen. Naar de kleuter- en lagere school ging hij in Soest. “Vier keer op een dag, ‘s morgens, tussen de middag en om half vier, reed ik vijf kilometer op een doortrapfietsje met mijn broer door de bossen van de Utrechtse heuvelrug naar school. Overblijven bestond toen nog niet.” Rond zijn tiende jaar verhuisde hij met zijn ouders, broers en zussen naar Coevorden. “De verhuizing van de prachtig beboste Soesterduinen, waarin wij dagelijks speelden, naar het vlakke kale landschap van Coevorden viel in het begin behoorlijk tegen. We dinaal Alfrinkschool, in Wierden en verhuisde met zijn vrouw Nellie en hun twee kinderen Merte en Leon naar Wierden. In 1980 werd Nout geboren. Vanaf 1985 was hij directeur van de school. In 1996 fuseerde de Kardinaal Alfrinkschool en de St. Jansschool tot Het Galjoen. Rond de eeuwwisseling werd geconstateerd dat Pelgrim een aanzienlijk gehoorverlies had: “Het functioneren als leerkracht voor een groep werd daardoor steeds moeilijker.” Hij werd remedial teacher en begeleidde kinderen met leermoeilijkheden. “Het mooie en boeiende van dit beroep is omgaan met en begeleiden van kinderen op weg naar hun volwassenheid is. Als leerkracht zie en ervaar je de persoonlijke groei van de leerlingen en probeer je daar goede begeleiding en sturing aan te geven.” Waar Pelgrim niet echt enthousiast over was is de vergadercultuur binnen het onderwijs. “Dit vergt vaak veel van een ieder en daarom moet je je steeds de vraag stellen wat het rendement hiervan is. Ook de administratie slokt vaak veel tijd op. Alles moet tegenwoordig op ‘papier’. Je eerste en belangrijkste taak blijft echter het lesgeven.”  Na de Pabo heeft hij nog even overwogen om naar de sportacademie te gaan. “Maar misschien was ik dan via een andere weg toch in het onderwijs terechtgekomen.”