• Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.
  • Zonder woorden. Veelzeggend
  • Op zoek naar het graf van private O'Neil
  • Dieppe, een slag voor Canada
  • Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.


    Het Stubaital. Grenzeloos mooi. Het Stubaital. Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Het dal ligt...

  • Zonder woorden. Veelzeggend


    Zonder woorden. Veelzeggend Twee keer was ik erbij toen koningin Beatrix in mijn werkgebied kwam. In Enter, en in...

  • Op zoek naar het graf van private O'Neil


    Vrijdag 26 april Frank Graham Cycle Liberation Tour  Op zoek naar het graf van private O’Neil Het...

  • Dieppe, een slag voor Canada


    Dinsdag 24 april Frank Graham Cycle Liberation Tour De zon glinstert in het water van Het Kanaal. Een licht...

Journalistieke tekst Carl Wittrock componist en dirigent


Opdrachtgever: WegenerMedia

Locatie: Goor

Dubbel feest voor Carl Wittrock, componist en dirigent

GOOR - Zijn pak hangt klaar. Een standaard dirigentenpak; zwartwitte concertkleding. Het balkon in de Haagse Ridderzaal is uitgemeten. Het orkest van Apollo past er precies op. Het Nationaal Muziekstuk wordt in Goor wekelijks gerepeteerd en verandert soms, nog íets...

Door Jenny ter Maat

Carl Wittrock (47), dirigent, componist, geboren en getogen in Goor, groeide op met muziek. Vader zong in Onze Stem, oma speelde viool. Toen de achtjarige Carl zich meldde bij de muziekschool in Goor, met in zijn achterhoofd het bespelen van een drumtoestel, wees een test uit dat het toch de viool moest worden. Carl had er vrede mee. Zijn leermeester, Albert Oortgiesen, speelt nog steeds viool bij het Orkest van het Oosten.

Affiniteit met de plaatselijke harmonie had Wittrock van kinds af; op 12-jarige leeftijd werd hij lid van Apollo en bespeelde de klarinet. Al vrij snel werd duidelijk dat hij iets met muziek ging doen. Hij koos een brede muzikale opleiding. "Ik zag het niet zitten om mijn hele leven met één instrument te doen", verklaart hij. Liep vervolgens als muziekdocent stage bij scholengemeenschap Twickel in Hengelo en geeft daar nog steeds les.

Op 18-jarige leeftijd dirigeerde hij het jeugdorkest van Apollo en twee jaar later was hij de eerste dirigent van het pas opgerichte koor Amuzant in Hengevelde, dat toen dertien mensen telde. Negentien jaar was hij dirigent van dit koor; toen hij vertrok bestond het koor uit 75 leden. "Voor mij was dit perfect. Het kwam op het juiste moment, qua niveau kon ik met het koor meegroeien."

Momenteel dirigeert hij twee orkesten, Apollo Goor en het Twents Jeugd Symfonie Orkest. Zijn vrouw José speelt altsaxofoon in Apollo, zoon Silas (17) speelt er klarinet. Dochter Romee (15) speelt piano en zingt. "Muziek, daar hebben we lol aan", zegt hij, enigszins verontschuldigend.

En hij componeert.

Musiceren, dirigeren én componeren, het is zijn leven. En dan komt er ook nog af en toe iets bijzonders voor bij, zoals de vraag om het Nationaal Muziekstuk te schrijven voor, en te dirigeren tijdens de officiële opening van de festiviteiten rond 200 jaar Koninkrijk, op vrijdag 30 november in de Ridderzaal.

Vorig najaar kwam het verzoek om het Nationaal Muziekstuk te schrijven, een verzoek dat hij graag aannam. "Je blijft er lang mee aan het puzzelen. Het is niet zo moeilijk om een stuk te schrijven, maar deze keer is het wat lastiger omdat het voor verschillende orkesten geschreven moest worden. Technisch zitten er veel eisen aan; het moet niet te moeilijk, naar ook niet te makkelijk zijn en het moet muzikaal inhoudelijk aansluiten bij de belevingswereld van de amateurmusici."

Het muziekstuk is een cadeautje van het Nationaal Comité 200 jaar Koninkrijk, dat de festiviteiten organiseert, aan alle Nederlanders die in amateur-orkesten spelen. "Deze orkesten zijn heel samenbindend in de maatschappij", benadrukt Wittrock.

Na 30 november kunnen alle orkesten het muziekstuk gratis downloaden en er mee aan de slag. Er is een wedstrijd aan verbonden. Het orkest dat het stuk het beste uitvoert speelt op de grote slotmanifestatie van de feestelijkheden, in 2015 in Amsterdam.

Het is een feestelijk stuk geworden, licht Wittrock een tipje van de sluier op. "Het bestaat uit drie gedeeltes. Het begint vrij statig met een openingsfanfare. In 200 jaar Koninkrijk zit ook iets statigs. Dan volgt een sneller gedeelte, een heel vrolijk stuk vind ik zelf. Ik merk ook veel speelplezier bij de muzikanten. Aan het eind van het muziekstuk klinkt een feestelijke hymne. Het is wel klaar, maar ik ben er toch nog steeds mee bezig. Ik heb de luxe dat ik een en ander uitproberen kan bij het harmonieorkest."

Wittrock en Apollo zijn klaar voor het optreden in de Ridderzaal. "We zijn al een tijdje aan het repeteren en het wordt echt leuk." Voor de dirigent en zijn orkest is dit, zeker gevoelsmatig, qua concert het hoogtepunt van het jaar.

De Goorse muziekvereniging beleefde al meer bijzondere momenten. Zo liep het als eerste westerse orkest mee in de militaire parade in Kiev, toen nog achter het IJzeren Gordijn. Voor de muzikanten en voor de inwoners van Kiev een ervaring om nooit te vergeten: "De mensen stonden te huilen langs de kant, we kregen bloemen." Zijn eerste opmerkelijke ‘klus’ als dirigent met Apollo was het spelen van het Wilhelmus voorafgaand aan de voetbalwedstrijd Nederland-Engeland in de Rotterdamse kuip, oktober 1993.

En nu de eer voor Wittrock én Apollo om een compleet nieuw stuk uit te voeren voor koning en koningin. Met 78 leden vertrekt Apollo die vrijdag al op tijd vanuit Goor naar de Ridderzaal in den Haag. Het orkest zit op het balkon.Wittrock is al wezen kijken. "Ik heb het uitgemeten; we passen er precies op." In het oude gebouw zijn geen liften, en dat betekent dat het grote slagwerk op het balkon getakeld moet worden."

’s Morgens wordt er op lokatie gerepeteerd. De plechtigheid begint om 15.00 uur en wordt rechtstreeks uitgezonden op tv. Voor het officiële begin speelt Apollo, en de bijeenkomst wordt afgesloten met het Nationaal Muziekstuk. Of het stuk een naam heeft? Wittrock heeft al wel een naam voorgesteld, maar of die het wordt… "Waarschijnlijk komt de naam eind oktober naar buiten."

Wat 30 november betreft, de Goorse dirigent heeft er heel veel zin in: "Het is dubbel feest voor mij: je eigen stuk dat je ook nog eens zelf mag dirigeren met je eigen orkest. Je gaat er met je eigen Goorse club naar toe. En als het enigszins te regelen valt, in een Oad-bus natuurlijk."