• Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.
  • Zonder woorden. Veelzeggend
  • Op zoek naar het graf van private O'Neil
  • Dieppe, een slag voor Canada
  • Het Stubaital. Ik weet nu waar het ligt.


    Het Stubaital. Grenzeloos mooi. Het Stubaital. Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Het dal ligt...

  • Zonder woorden. Veelzeggend


    Zonder woorden. Veelzeggend Twee keer was ik erbij toen koningin Beatrix in mijn werkgebied kwam. In Enter, en in...

  • Op zoek naar het graf van private O'Neil


    Vrijdag 26 april Frank Graham Cycle Liberation Tour  Op zoek naar het graf van private O’Neil Het...

  • Dieppe, een slag voor Canada


    Dinsdag 24 april Frank Graham Cycle Liberation Tour De zon glinstert in het water van Het Kanaal. Een licht...

Op zoek naar het graf van private O'Neil

Vrijdag 26 april Frank Graham Cycle Liberation Tour 

Op zoek naar het graf van private O’Neil

Het miezert als de bus van de Frank Graham Cycle Liberation Tour stopt bij de oorlogskerkhof bij Bergen op Zoom. Het miezert niet alleen, het is ook koud. Negen graden Celsius, zagen we onderweg. Een heel verschil met gisteren, toen in de straat van het hostel in Lille een temperatuur van 30 graden bereikt werd.

Catherine Brown, uit Chatham in Ontario, heeft gevraagd het graf van een familielid, een neef van haar moeder, op te mogen zoeken. Nog nooit is het graf door een familielid bezocht en zij is nu in de buurt.

Even later lopen over de begraafplaats de deelnemers gestructureerd rond en lezen de namen op de graven. In sectie 2 moet het graf liggen. Maar hoe er gezocht wordt, geen O’Neil. Dan begrijpt ineens iemand dat we wel op de geallieerde begraafplaats zijn, maar niet op de Canadese. Die ligt er pal naast.

Hier is het graf snel gevonden.

Een eenvoudige witte steen, net zoals alle andere grafstenen op deze begraafplaats voorzien van de Maple Leaf, met naam, rang, en datum van overlijden.

Een bijzondere witte steen voor Catherine Brown.

Hier ligt haar familielid waar in Canada over gesproken werd. Hier ligt private M.A. O’Neil, van The Argyll and Shutherland Highlanders of Canada. Hij stierf op 24 october 1944, op de leeftijd van 30 jaar.

Er wordt een krans gelegd. Er worden foto’s gemaakt. Voor thuis.

“Het is overweldigend”, vertelt Catherine. “Ik ben zo blij dat ik hier nu ben, dat ik het graf gezien heb. En het is verdrietig. It’s bittersweet”, knikt ze.

En dan de lunch. Het plan was om de lunch, bereid door het broodjes- en kookteam, buiten te nuttigen. Maar de motregen is veranderd in een echte regenbui.

Waar we de lunch gebruiken? In een gigantische feesttent op het dorpsplein in Erp. De tent was men net aan het inrichten en ja, daar mogen we wel even in. De lunchvrijwilligers hebben er echt iets van gemaakt, en niet alleen van de broodjes.

Op delen van een Heineken bar in een klein deel van die enorme tent staat weer een complete lunch klaar: belegde broodjes, broodjes gezond, fruit en drinken. En terwijl de regen gestadig op het tentdak drupt doen de deelnemers aan de Liberation Tour zich hieraan te goed.